بهانههایی برای پنهان کردن کم و کاستیهای دولتی
همه چیز در این مملکت اونقدر درست حساب شده است که خروج گلشیفته فراهانی از ایران و قرآن خواندن محسن نامجو در آهنگاش فقط باقی مانده. در این میان اصلا مهم نیست که روزی 4 ساعت برق قطع میشود یا وزیر دولت نهم مدرک جعلی درست میکند یا گشت ارشاد یک زن را در چهارراه ولیعصر کتک میزند و ... داشتم به مدیار میگفتم زمانی که برنامهی قطعیی برق فقط 2 ساعت بود هیچی نگفتیم، شد 2 بار در روز باز هم چیزی نگفتیم، شده 4 ساعت پشت سر هم در روز باز هم ساکت باشیم؟یعنی باز هم قرار نیست اتفاقی بیفتد؟
یکی از خبرنگاران یکی از همین خبرگزاریهای دولتی چند روز پیش در پی آماده کردن یک پروندهی حسابی برای محسن نامجو بود و از من که حوزهی موسیقی هم کار میکنم اطلاعاتی میخواست. من هم با کمال تعجب گفتم از خبرنگار سیاسی بودن خسته شدی که اومدی سراغ نامجو؟ فکر میکنم دولت اینقدر سوژه دارد که وقت نباشد تا به امثال نامجو برسید...
همان زمان فهمیدم که قرار است موج تازهیی از حملات به نامجو آغاز شود و خیلی متاسف شدم که از محسن نامجو به علت توهین به آیات قرآنی شکایت شده. فقط برایام جای تعجب بود که چرا بعد از تقریبا 2 سال که از پخش این آهنگ میگذرد، به یاد شکایت کردن افتادهاند که با این خبر فهمیدم ماجرا از چه قرار بوده .
0 نظر:
ارسال یک نظر
اشتراک در نظرات پیام [Atom]
<< صفحهٔ اصلی